Strach

Z cyklu "Diario Latino"

Ważenie przeżyć

Tęsknię, bo jest to przyjemne uczucie. Jestem szczęśliwy, że mam za kim tęsknić. Jestem bezpieczny, bo ktoś za mną tęskni. Jestem daleko i to daje mi więcej radości niż codzienna bliskość. Czym dalej, tym bardziej realne stają się nasze uczucia. Łatwiej określić, czego brakuje, bo gdy wszystko co cenne u stóp leży gotowe, tylko się schylić i już można połknąć, łatwo się można wówczas pomylić. Zamiast cennego, łatwe się bierze, ładne i proste, bo tak jest wygodniej. Ale czy chodzi o to, by bez wysiłku przeżyć pragnienie? Nie będą wówczas warte zbyt wiele. Choć tak naprawdę, to jak to można w ogóle ocenić?

Strach

Nie. Tylko tyle potrafię sobie powiedzieć. Bo co innego mi pozostaje. Przecież nie mogę, nie chcę, nie umiem inaczej, jak tylko marzyć, śnić, tęsknić i nigdy nie sięgnąć, bo strach mnie ogarnia. Strach przed przegraną, albo przed szczęściem być może.
Kto wie? Ja nie.

Nie zabraknie powodów

Lubię, gdy Twoje ciało drży ze śmiechu. Gdy cieszysz się jesteś taka prawdziwa i żywa. Ciało. Ciało drży. Jesteś szczęśliwa. Tak dobrze się czuję przy Tobie, gdy głośno się śmiejesz. Śmiej się! Śmiej się cały czas. Nie martw się. Nie zabraknie Ci powodów do śmiechu. Jeśli tylko będziesz miała na to ochotę. 

W kącie 

Schowałem się w kącie przed światem, przy małym stoliku. Jedno piwo, jedno krzesło, jeden ja. Sam. Tylko raz, ale cały czas.

W tle były chmury

Nie jest łatwo. To znaczy, jest bardzo łatwo. To znaczy, jest bardzo dobrze, na tyle , że wymagania stają się co raz większe. Wspaniałe warunki do wymagania. Do narzekania. Do zwariowania.

Jest tak dobrze, że chciało by się jeszcze lepiej i lepiej, czyli już to co jest to tylko przystawka. Sytuacja prawie idealna. Aż kręci się w głowie. Upał. Słońce tuli mocno w swych ramionach i nie chce puścić – jak dziecko wtulone w rodziców. Ciało drży z podniecenia, z radości braku umiaru. Wszystko dookoła się mieni i błyszczy. Wzrok się urywa. Gubi się wśród miliona obrazów. Wszystko kusi i prosi na chwilę. Na moment tylko, bo i tak na więcej czasu nie ma. Życie jest za krótkie, aby wszystkiego można było dotknąć. Na szczęście nie trzeba. Wystarczy kilka wspaniałych przeżyć, radości i smutku, miłości i tęsknoty, bólu i zwycięstwa, aby reszta była tylko tłem. Piękną dekoracją, która czasem musi wystarczyć by poczuć się dobrze, bezpiecznie i miękko. 

© Daniel Kozakiewicz, Caracas, luty 2001

• Boisz się? – Świat, którego nie widać, odc. 5
  Zdjęcie musi mnie zachwycać… i jednocześnie muszę się go bać
• Chodźmy na spacer – Świat, którego nie widać (4)
  Fotografia istnieje dopiero wtedy, gdy ktoś ją zobaczy.
• Łap! – Świat, którego nie widać (3)
  Nie wiem, czy to ja próbuję zatrzymać świat, czy świat zatrzymuje mnie.
• Świat, którego nie widać (2) – Chcesz coś powiedzieć?
  Fotografia od dawna została wciągnięta w narrację technologiczną. Rozmawia się o matrycach, megapikselach, dynamice tonalnej, algorytmach przetwarzania obrazu. O tym, który aparat „lepiej odwzorowuje rzeczywistość”, który „jest ostrzejszy”, który jest „bardziej wierny”. To wszystko jest ważne, ale nie jest istotą fotografii. Fotografia nigdy nie była neutralnym zapisem świata. Jest wyborem. Interpretacją. Skrótem. Decyzją. To, co… Dowiedz się więcej: Świat, którego nie widać (2) – Chcesz coś powiedzieć?
• Świat, którego nie widać. (1) Miło Cię poznać.
  Nie chodzi o to, żeby zrobić dobre zdjęcie. Chodzi o to, żeby zobaczyć coś, czego nie da się już odzobaczyć.
• Kawa o smaku Covid-19
  Stoję tak oparty o blat kuchenny i patrzę się na to, jakbym nigdy wcześniej takiego urządzenia nie widział. Jakbym dostał zadanie: „Co to jest i do czego służy?”
• Boga nie ma, nawet w Biblii
  Ja tak bez żadnego trybu. Chciałem tylko zauważyć, że w samej Biblii jest napisane, że „Boga” nie ma. Ujęte zostało to w pierwszym przykazaniu: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.” – (Księga Wyjścia 20,2–17) Biorąc pod uwagę, że wg. kościoła cały Świat został stworzony przez „Boga”, a Świat jest jeden, zatem i „Bóg” powinien… Dowiedz się więcej: Boga nie ma, nawet w Biblii
• Źle
  Gdy światem rządzili bogowie, ludziom było źle. Gdy światem rządzili imperatorzy, cesarze, ludziom było źle. Gdy światem rządzili królowie, ludziom było źle. Gdy światem rządzili klany, ludziom było źle. Gdy światem rządzili arystokraci, ludziom było źle. Gdy światem rządziły kościoły, ludziom było źle. Gdy światem rządzili mieszczanie, ludziom było źle. Gdy światem rządziły partie, ludziom… Dowiedz się więcej: Źle
• W tle były chmury
  Share This Article
• Miłość kosztuje
  Kochany Tato! Jedzenie jest dobre, były nawet schabowe. Jestem w Pile. Przyślij mi 100 zł. Pozdrawiam Daniel Share This Article